SEDMA UMJETNOST

Dragomir Bojanić Gidra – Žika i western junak

Sada bi gazio devetu deceniju života, te vjerovatno, imajući u vidu snagu njegovog duha, još uvijek glumio Žiku Pavlovića u filmskom serijalu “Lude godine”. Do sada bi ih već snimio dvadesetak, ali nijednom ne bi manjkalo kvalitetnog humora, jer je Žika nezamjenjiv. Nažalost, Dragomir Bojanić Gidra napustio nas je davne 1993. , a za sobom ostavio kultnog lika, po kojem ga pamte većinom starije generacije, a i mlađe koje prate reprize na malim ekranima.

Njegov lik Žike je krasio svima nama nostalgični humor, teatralnost umjetničkog izraza, narodni govor, neverbalne komunikacije facialnim ekspresijama. Toliko su nas zabavljale njegove romanse, šale, događaji u koje je upadao naizled slučajno, prijateljstvo i aforizmi. Ostao nam je taj lik ukorijenjen, nekad ga sretnemo u prolazu kad poželimo humor, pa oni stariji stanovnici nam ga nevješto serviraju, dobacujući odveć izlizane fore, citirajući filmove onih VHS kaseta, toliko izlizanih i zaboravljenih da i one pamte bolje vrijeme, a i mi s njima… Eto, došlo je dotle da skupljamo mrvice starih likova, nezaboravnih filmova, a Dragomir Bojanić je jedno vrijeme bio prirodan glumac, bez formalnog obrazovanja, nije izgleda ni trebalo da uči da bude Žika. Izgleda da je naš Žika jednostavno nastao, rodio se, iz nekih očiju i ruku koje su jednom gledale i pakovale konzerve.

Prije "Ludih godina" postojale su radne godine

Naturšici su glumci koji nisu završili akademiju, te nemaju takoreć pravo znanje glume, dosta ih je u našoj kinematografiji ostavilo pečat, neki su bili tek statisti, dok su drugi razvili status zvijezda domaće kinematografije. Danas, mada i dalje popularni, sve je teže rizikovati film uvrštivši amaterskog glumca u njega. Ali, tada su bila druga vremena, pa se iznjedrio talenat, koji je počeo životom kao iz nekog holivudskog filma. Ne, nije Dragomir poput Pavla Vuisića bio ta vrsta naturšika, ali jeste bio prirodni talenat. Dragomir Bojanić, poznatiji pod nadimkom Gidra, rođen je 1933. godine u Kragujevcu. Nakon Drugog svjetskog rata, Dragomir ostaje siroče kad mu majka umire od tuberkuloze, a oca, vojnog oficira, streljaju. Međutim, ovaj tragičan početak nije uspio da slomi njegov duh, pa u rodnom gradu završava srednju školu za preradu mesa, voća i povrća. U svojim intervjuima je u šali spominjao da je završio konzervatorij. Poslije mature, počeo je da radi u fabrici konzervi “Crvena zvjezda”. Zamislite čuvenog Žiku kako pakuje sardine, vjerujem da je i tada nasmijavao kolege.  

Na našu sreću, ljubav prema umjetnosti bila je jača, postao je član amaterskog pozorišta “Sloba Mladenović”, te uskoro prešao u Kragujevačko narodno pozorište. Na početku karijere, jednu od važnijih uloga odigrale su baš njegove kolege iz pozorišta u Kragujevcu. Naime, oni su zajedničkim snagama prikupili finansijska sredstva kako bi Gidra mogao da nastavi studije dramskih umjetnosti. Već 1955. godine započeo je filmsku karijeru i to epizodnom ulogom u filmu Žike Mitrovića “Salon doktora M.“, nakon koje je usledio bogati kinematografski opus.  

Prije nego što je postao Žika,  Dragomir Bojanić je bio vestern kauboj. Snimio je desetak italijanskih špageti vesterna pod pseudonimom Antoni Gidra, te je tako i dobio nadimak. Njegove uloge su potpuno različite od komedija po kojima je ostao upamćen, ali za vestern žanr mladi Dragomir je postao savršen junak.

Ozbiljno lice, prošarano prašinom i maestralno rukovanje revolverom omogućilo mu je glavne uloge u filmovima “Balada o revolverašu”(1967), “Šerif zvani Čutura”(1968) i “Moj revolver…moja pravda”(1972). Ubrzo je osvojio simpatije publike i kritičara, te osvojio i nagradu Nastri D’Argento.

Krajem 60-ih i početkom 70-ih godina, špageti vestern se razvija u više pravaca – dok se, s jedne strane, Serđo Leone okreće sve skupljim i ambicioznijim filmovima, s druge strane i dalje opstaju niskobudžetne koprodukcije koje eksploatišu njegovu prvobitnu ikonografiju. Gidra, međutim, uvek usjpeva da iz tanušnih i nedovoljno uverljivih projekata izvuče maksimum i da svojom harizmom i glumačkim genijem osvoji srca gledalaca. 

Film: Nizvodno od sunca, 1969.

Krajem sedamdesetih se odlučuje vratiti kući, te posvetiti domaćim produkcijama, te 1978. vestern kauboj postaje Žika Pavlović, prije te uloge je ostvario i značajne uloge u drugim poznatim filmovima, poput Valter brani Sarajevo. Nevjerovatno je da neko ko je glumio likove po kalupu Džona Vejna komotno izađe iz kalupa i postane komični deda. Upravo se u ovoj transformaciji ogleda glumački talenat. I mada Dragomir Bojanić neće ostati upamćen kao naš vestern junak, nego prije da ćemo ga pamtiti po njegovim komičnim ulogama, njegov nadimak Gidra ostaje kao podsjetnik na revolveraša koji odlazi u suton.  

U nastavku trailer za film Tequila Joe  1968. sa Antonijem Gidrom u glavnoj ulozi: 

  •  
  •  
  •